ญี่ปุ่นคืออะไร?: ญี่ปุ่นมีฉากอาหารที่มักกล่าวถึงความสัมพันธ์ระหว่างฤดูกาล ช่างฝีมือ และอัตลักษณ์ท้องถิ่น วัฒนธรรมการกินเน้นรสชาติของวัตถุดิบและความประณีตในการจัดวาง ซูชิ เทมปุระ ไคเซกิ รวมถึงราเม็ง ยากิโทริ วากาชิ และสาเก พบได้หลายแนว แต่ละภูมิภาคมีจังหวะของตน เช่น ฮอกไกโดกับอาหารทะเล คันไซกับโอโคโนมิยากิและคุชิคัตสึ ชิโกกุกับอุด้ง หรือคิวชูกับราเม็งสไตล์ทงคตสึ หลายร้านให้ความสำคัญกับดาชิและเครื่องปรุงหมักอย่างมิโซะ โชยุ พร้อมความพิถีพิถันด้านมีดและอุณหภูมิ แนวคิดการต้อนรับที่โยงกับพิธีชงชาถูกมองว่ามีอิทธิพลต่อบรรยากาศและบริการ ภาพรวมจึงมีทั้งร้านเคาน์เตอร์ อิซากายะ และมื้อหลายคอร์ส เปิดโอกาสให้ลิ้มลองเมนูตามฤดูกาลและการตีความร่วมสมัยในย่านต่างๆ
อาหารศรีลังกาคืออะไร?: อาหารศรีลังกาโดดเด่นด้วยกลิ่นอายมะพร้าวและชั้นเชิงเครื่องเทศ ที่ผสานรสเผ็ด เปรี้ยว และความหอมอย่างพอดี โดยทั่วไปมักเสิร์ฟข้าวคู่แกงหลากชนิดและเครื่องเคียง เพื่อให้คลุกเคล้าและปรับรสตามใจชอบ เมนูที่พบได้บ่อย ได้แก่ โฮปเปอร์แผ่นแป้งรูปถ้วยขอบกรอบ สตริงโฮปเปอร์แบบนึ่ง และโคตตีโรตีที่หั่นโรตีแล้วผัดบนกระทะร้อนอย่างคล่องแคล่ว เทคนิคการปรุงนิยมเจียวเครื่องเทศในน้ำมันร้อน และใช้ผงกะหรี่ทั้งแบบคั่วและไม่คั่ว เสริมกลิ่นด้วยใบแกง ใบเตย อบเชย และกระวาน เครื่องจิ้มอย่างซัมบัลหรือผักดองช่วยเพิ่มมิติของรสชาติ บางแห่งจัดเสิร์ฟบนใบตองหรือเป็นจานรวม ชวนให้แบ่งปันบรรยากาศสบายๆ
เป็นที่นิยมบน ญี่ปุ่น

















