ญี่ปุ่นคืออะไร?: ญี่ปุ่นมีฉากอาหารที่มักกล่าวถึงความสัมพันธ์ระหว่างฤดูกาล ช่างฝีมือ และอัตลักษณ์ท้องถิ่น วัฒนธรรมการกินเน้นรสชาติของวัตถุดิบและความประณีตในการจัดวาง ซูชิ เทมปุระ ไคเซกิ รวมถึงราเม็ง ยากิโทริ วากาชิ และสาเก พบได้หลายแนว แต่ละภูมิภาคมีจังหวะของตน เช่น ฮอกไกโดกับอาหารทะเล คันไซกับโอโคโนมิยากิและคุชิคัตสึ ชิโกกุกับอุด้ง หรือคิวชูกับราเม็งสไตล์ทงคตสึ หลายร้านให้ความสำคัญกับดาชิและเครื่องปรุงหมักอย่างมิโซะ โชยุ พร้อมความพิถีพิถันด้านมีดและอุณหภูมิ แนวคิดการต้อนรับที่โยงกับพิธีชงชาถูกมองว่ามีอิทธิพลต่อบรรยากาศและบริการ ภาพรวมจึงมีทั้งร้านเคาน์เตอร์ อิซากายะ และมื้อหลายคอร์ส เปิดโอกาสให้ลิ้มลองเมนูตามฤดูกาลและการตีความร่วมสมัยในย่านต่างๆ
เมนูพื้นเมืองคืออะไร?: เมนูพื้นเมืองสะท้อนรสชาติและวัตถุดิบของถิ่นฐาน โดยทั่วไปเน้นของสดตามฤดูกาล ผักพื้นถิ่น สมุนไพร และปลาแม่น้ำหรืออาหารจากภูเขา วิธีปรุงที่พบได้บ่อย ได้แก่ ย่างถ่าน ต้มเคี่ยวนาน ผัดไฟแรง โขลกพริกแกง และการหมักดอง เพื่อดึงกลิ่นอายเฉพาะถิ่นออกมาอย่างพอดี หลายร้านจัดเสิร์ฟแบบจานกลางให้แบ่งกันลิ้มลอง จับคู่กับข้าวหอมมะลิ ข้าวกล้อง หรือข้าวพื้นเมืองหลากชนิด น้ำพริก ผักลวก และแกงร้อนๆ มักปรากฏเคียงกันเพื่อสร้างจังหวะบนโต๊ะอาหาร บรรยากาศมักเรียบง่าย ใช้ภาชนะดินเผาหรือเหล็กหล่อ เพิ่มความอบอุ่นและเป็นกันเอง เหมาะกับการค่อยๆ ชิม ค่อยๆ สนทนา และสัมผัสเรื่องราวของพื้นที่ผ่านรส กลิ่น และเนื้อสัมผัสของแต่ละจาน
เป็นที่นิยมบน ญี่ปุ่น















