จังหวัดอิวะเตะคืออะไร?: จังหวัดอิวะเตะตั้งอยู่ระหว่างชายฝั่งซันริคุและเทือกเขาที่ปกคลุมด้วยป่า อาหารการกินจึงผสานวัตถุดิบจากทะเลและภูเขาอย่างกลมกลืน ครัวริมทะเลนิยมปรุงปลาหมึก หอย และปลาตามฤดูกาลอย่างเรียบง่ายเพื่อเน้นรสชาติธรรมชาติ ขณะที่พื้นที่ตอนในเด่นด้วยผักป่าตามฤดูกาล ปลาแม่น้ำ และเมนูหม้อไฟอุ่นสบาย วัฒนธรรมการต้อนรับอย่าง “วังโกะโซบะ” เป็นเอกลักษณ์ที่ผู้มาเยือนพูดถึงบ่อย และวัฒนธรรมเส้นของเมืองโมะริโอะกะอย่างเรย์เมงและจาจาเม็งก็เป็นที่รู้จักกันในวงกว้าง เนื้อวัวท้องถิ่น ผลิตภัณฑ์นม และเต้าหู้ทำมือมักจับคู่กับสาเกจากโรงบ่มในภูมิภาค ภาชนะเหล็กนัมบุและงานแลกเกอร์ช่วยขับบุคลิกบนโต๊ะอาหาร อีกแง่มุมที่น่าสนใจคือประเพณีอาหารที่ยก “โมจิ” เป็นแกนกลางในบางชุมชน ซึ่งสะท้อนสายใยระหว่างฤดูกาล พิธีกรรม และการต้อนรับของผู้คนในอิวะเตะ
ราเมงคืออะไร?: ราเมงเป็นเมนูที่เน้นความกลมกลืนของเส้นและน้ำซุป โดยทั่วไปพบได้ทั้งซุปโชยุ มิโซะ ชิโอะ และกระดูกหมูที่เคี่ยวจนได้รสลึก แล้วปรับสมดุลด้วยทาเระและน้ำมันหอมเจียวตามสไตล์ร้าน เส้นมีตั้งแต่เส้นตรงบางจนถึงเส้นหยัก หนึบต่างกันไปตามระดับความแข็งและปริมาณน้ำ ผู้คนมักเลือกท็อปปิ้งอย่างชาชู ไข่หมัก เม็งมะ สาหร่าย และต้นหอม เพื่อเพิ่มมิติของกลิ่นและสัมผัส ประสบการณ์นั่งหน้าเคาน์เตอร์ชมการลวกเส้นและจัดชามต่อหน้า ให้ความรู้สึกคึกคัก และการเสิร์ฟที่ฉับไวช่วยตอบโจทย์มื้อเร่งรีบ นอกจากนี้ หลายร้านเปิดโอกาสให้ปรับความเค็ม ความมัน และความสุกของเส้น จึงสามารถค้นหาชามที่ตรงกับความชอบได้
เป็นที่นิยมบน จังหวัดอิวะเตะ
