จังหวัดอิวะเตะคืออะไร?: จังหวัดอิวะเตะตั้งอยู่ระหว่างชายฝั่งซันริคุและเทือกเขาที่ปกคลุมด้วยป่า อาหารการกินจึงผสานวัตถุดิบจากทะเลและภูเขาอย่างกลมกลืน ครัวริมทะเลนิยมปรุงปลาหมึก หอย และปลาตามฤดูกาลอย่างเรียบง่ายเพื่อเน้นรสชาติธรรมชาติ ขณะที่พื้นที่ตอนในเด่นด้วยผักป่าตามฤดูกาล ปลาแม่น้ำ และเมนูหม้อไฟอุ่นสบาย วัฒนธรรมการต้อนรับอย่าง “วังโกะโซบะ” เป็นเอกลักษณ์ที่ผู้มาเยือนพูดถึงบ่อย และวัฒนธรรมเส้นของเมืองโมะริโอะกะอย่างเรย์เมงและจาจาเม็งก็เป็นที่รู้จักกันในวงกว้าง เนื้อวัวท้องถิ่น ผลิตภัณฑ์นม และเต้าหู้ทำมือมักจับคู่กับสาเกจากโรงบ่มในภูมิภาค ภาชนะเหล็กนัมบุและงานแลกเกอร์ช่วยขับบุคลิกบนโต๊ะอาหาร อีกแง่มุมที่น่าสนใจคือประเพณีอาหารที่ยก “โมจิ” เป็นแกนกลางในบางชุมชน ซึ่งสะท้อนสายใยระหว่างฤดูกาล พิธีกรรม และการต้อนรับของผู้คนในอิวะเตะ
โอยาโกะด้งคืออะไร?: โอยาโกะด้งคือข้าวหน้าไก่และไข่ที่ตุ๋นในน้ำซุปกลมกล่อมแล้วราดลงบนข้าวสวยร้อน ๆ จุดเด่นอยู่ที่ไข่เนื้อเนียนกึ่งสุกที่โอบรสของไก่และหัวหอม พร้อมกลิ่นอ่อน ๆ จากโชยุ มิริน และดาชิ หลายร้านทำแบบจานต่อจานในกระทะเล็ก เพื่อให้ไข่ไหลลื่นคลุมข้าวอย่างพอดี มักโรยด้วยต้นหอม หรือมิตสึบะ และสามารถเติมชิจิมิหรือซันโชเพื่อเพิ่มมิติของกลิ่นและเผ็ดร้อนบางเบา บางสไตล์แตะไก่บนกระทะหรือถ่านให้มีโทนหอมไหม้นิด ๆ ขณะที่บางแห่งเน้นซุปใสและความละมุนของไข่ มักเสิร์ฟคู่ซุปมิโสะและผักดอง ทำให้ได้มื้อที่อบอุ่น กระชับ และรับประทานได้สะดวก เหมาะกับช่วงที่อยากได้ข้าวหน้ารสกลมกล่อมและปรุงเสิร์ฟอย่างรวดเร็ว
เป็นที่นิยมบน จังหวัดอิวะเตะ












