จังหวัดอิวะเตะคืออะไร?: จังหวัดอิวะเตะตั้งอยู่ระหว่างชายฝั่งซันริคุและเทือกเขาที่ปกคลุมด้วยป่า อาหารการกินจึงผสานวัตถุดิบจากทะเลและภูเขาอย่างกลมกลืน ครัวริมทะเลนิยมปรุงปลาหมึก หอย และปลาตามฤดูกาลอย่างเรียบง่ายเพื่อเน้นรสชาติธรรมชาติ ขณะที่พื้นที่ตอนในเด่นด้วยผักป่าตามฤดูกาล ปลาแม่น้ำ และเมนูหม้อไฟอุ่นสบาย วัฒนธรรมการต้อนรับอย่าง “วังโกะโซบะ” เป็นเอกลักษณ์ที่ผู้มาเยือนพูดถึงบ่อย และวัฒนธรรมเส้นของเมืองโมะริโอะกะอย่างเรย์เมงและจาจาเม็งก็เป็นที่รู้จักกันในวงกว้าง เนื้อวัวท้องถิ่น ผลิตภัณฑ์นม และเต้าหู้ทำมือมักจับคู่กับสาเกจากโรงบ่มในภูมิภาค ภาชนะเหล็กนัมบุและงานแลกเกอร์ช่วยขับบุคลิกบนโต๊ะอาหาร อีกแง่มุมที่น่าสนใจคือประเพณีอาหารที่ยก “โมจิ” เป็นแกนกลางในบางชุมชน ซึ่งสะท้อนสายใยระหว่างฤดูกาล พิธีกรรม และการต้อนรับของผู้คนในอิวะเตะ
บามคูเฮนคืออะไร?: บามคูเฮนโดดเด่นด้วยวิธีอบแบบทาชั้นบางบนแกนหมุนทีละชั้น เมื่อหั่นจะเห็นลายวงแหวนคล้ายวงปีของต้นไม้ เนื้อสัมผัสมีทั้งแบบนุ่มชุ่มและขอบกรอบหอมไหม้เล็กน้อย กลิ่นเนยและวานิลลาเด่นชัด ร้านต่างๆ มักตกแต่งด้วยน้ำตาลเคลือบ ช็อกโกแลต หรือโรยน้ำตาลไอซิง บางสูตรใส่ผิวส้ม หรือนัทบดเพื่อเพิ่มมิติ เสิร์ฟได้ทั้งเป็นห่วงทั้งก้อน ชิ้นตัด หรือแบบแท่งพกพาง่าย ในคาเฟ่มักจับคู่กับวิปครีม ผลไม้ตามฤดูกาล หรือไอศกรีม และเข้ากันได้ดีกับชาและกาแฟ เอกลักษณ์อยู่ที่ชั้นที่เรียงเสมอและความหวานกลมกล่อม ทำให้เหมาะกับทั้งการนั่งทานในร้านหรือมอบเป็นของฝาก และเป็นขนมที่เพิ่มสีสันให้เมนูของหวานได้เป็นอย่างดี
เป็นที่นิยมบน จังหวัดอิวะเตะ
