ญี่ปุ่นคืออะไร?: ญี่ปุ่นมีฉากอาหารที่มักกล่าวถึงความสัมพันธ์ระหว่างฤดูกาล ช่างฝีมือ และอัตลักษณ์ท้องถิ่น วัฒนธรรมการกินเน้นรสชาติของวัตถุดิบและความประณีตในการจัดวาง ซูชิ เทมปุระ ไคเซกิ รวมถึงราเม็ง ยากิโทริ วากาชิ และสาเก พบได้หลายแนว แต่ละภูมิภาคมีจังหวะของตน เช่น ฮอกไกโดกับอาหารทะเล คันไซกับโอโคโนมิยากิและคุชิคัตสึ ชิโกกุกับอุด้ง หรือคิวชูกับราเม็งสไตล์ทงคตสึ หลายร้านให้ความสำคัญกับดาชิและเครื่องปรุงหมักอย่างมิโซะ โชยุ พร้อมความพิถีพิถันด้านมีดและอุณหภูมิ แนวคิดการต้อนรับที่โยงกับพิธีชงชาถูกมองว่ามีอิทธิพลต่อบรรยากาศและบริการ ภาพรวมจึงมีทั้งร้านเคาน์เตอร์ อิซากายะ และมื้อหลายคอร์ส เปิดโอกาสให้ลิ้มลองเมนูตามฤดูกาลและการตีความร่วมสมัยในย่านต่างๆ
ไดฟูกุคืออะไร?: ไดฟูกุคือขนมที่ใช้แป้งโมจิหรือกิวฮิเนื้อนุ่มห่อไส้หวาน ให้สัมผัสหนึบละมุนและกลิ่นหอมเรียบง่าย อีกรูปแบบที่พบได้บ่อยคือไส้ถั่วแดงกวนเนื้อละเอียดหรือแบบมีเนื้อถั่ว รวมถึงเวอร์ชันตามฤดูกาลอย่างสตรอว์เบอร์รีและเกาลัด ตลอดจนรสชาติที่ประยุกต์ด้วยมัทฉะ งาดำ คินาโกะ หรือครีม ขั้นตอนทำมักเริ่มจากนึ่งข้าวเหนียวแล้วนวดจนเนียน ก่อนคลุกแป้งมันเพื่อให้จับได้สะดวกและคงความแห้งผิว บางแห่งอาจอุ่นหรือนำเสิร์ฟแบบเย็นเล็กน้อยเพื่อเน้นพื้นผิว หน้าร้านหลายแห่งปั้นไดฟูกุด้วยมืออย่างรวดเร็วให้ชมผ่านกระจก เพิ่มเสน่ห์ของงานฝีมือ การเลือกชุดชิมหรือกล่องรวมรสช่วยให้สำรวจความแตกต่างของเนื้อสัมผัสและไส้ได้เพลิดเพลิน จะนั่งจิบชาเขียวคู่กันหรือซื้อกลับก็ให้ประสบการณ์ที่สุภาพละเมียด
เป็นที่นิยมบน ญี่ปุ่น







